گاهی گمان نمیكنی ، ولی میشود...

گاهی نمیشود كه نمیشود كه نمیشود.. 

گاهـی هزار دوره دعا بی اجابت است...

گاهی نگفته قرعه به نام تو میشود ...

 گاهـــــی گدای گدایی و بخت نیست ...

گاهی تمام شهر گدای تو میشود...

ما در این دهر غریبیم و در این شهر اسیر، ... یا رضا دستی گیر ...

در نظر اهل دل مدح رضا کیمیاست

هر چه که خواهی بگو لیک مگو او خداست

دست نیازم کنون گشته به سویش دراز

او به کرم می دهد پاسخ صاحب نیاز

نه به کسی دلبسته هستم

نه کسی دلبسته منه

نه دلتنگ کسی هستم

نه کسی دلتنگمه

چو کس با زبان دلم آشنا نیست
چه بهتر که از شکوه خاموش باشم
چو یاری مرا نیست همدرد ، بهتر
که از یاد یاران فراموش باشم

من بخال لبت  اي دوست گرفتار شدم/چشم بيمار ترا دیدم و بيمار شدم

ولی من هنوز چشم تو را ندیده ام

چشم تو را ندیده ام و بیمار شدم

امشب ای دوست به درد دل من تسکینی
آخر ای دوست تو هم درد من مسکینی

همه هسـت آرزويم كـه ببينم از تـو رويــي

چـه زيـان ترا كـه مـن هم برسم بـه آرزويي

همه مـوسم تفـرج بـه چمـن روند و صـحـرا

تـو قدم به چشم مـن نه بنشين كنـار جويي

حال من دست خودم نیست دیگه آروم نمیگیرم

همه میگن شاد باش بخند

ولی مگه میشه خندید

ای روزگار با ما به از این باش...

دیگه هیچ

هیچ

.

.

.

^{هنوزم در پی اونم که میشه عاشقش باشم}

^{مثل دریای من باشه منم چون قایقش باشم}

^{هنوزم در پی اونم که عمری مرحمم باشه}

^{شریک خنده و شادی رفیق ماتمم باشه}

^{هنوزم در پی اونم که عشقش رو سادگی باشه}

^{نگاه های پر از مهرش پناه خستگیم باشه}

^{خدایا عشق من پاک اگرچه عشقی از خاکه}

^{منم اون عاشق خاکی که از عشق تو دل چاکه}

^{میگن جوینده یابندست ولی پاهای من خستست}

^{من حتی با همین پاها میرم تا حدی که جا هست}

^{هنوزم در پی اونم که اشکامو روی گونم}

^{با اون دستای پر مهرش کنه پاک و بگه جونم}

^{بگه جونم}

^{نکن گریه منم اینجام بزار دستاتو تو دستام}